ร่างทั้งสองร่างแทบจะเบียดแนบชิดเข้าเป็นร่างเดียวกัน
ตอนนี้ร่างทั้งสองอยู่บนเตียงกว้างเป็นที่เรียบร้อย
โดยร่างของชเวยองแจนั้นนั่งยืดขากับเตียง
โดยมีร่างของอิมแจบอมที่กำลังคร่อมอีกฝ่ายไว้โดยวางแขนไว้ที่ข้างลำตัวร่างบาง
ทั้งสองแลกลิ้นแบ่งรสชาติความหวานหอมซึ่งกันและกันไม่ห่าง
ลิ้นตะวัดเกี่ยวรัดกันนัวเนียอย่างชำนาญกันทั้งคู่
เนื่องจากทั้งสองมีประสบการณ์มาอยู่แล้ว ทำให้ค่ำคืนนี้ยิ่งรุ่มร้อนขึ้นไปอีก
มือของทั้งสองปลดเปลื้องเสื้อของตัวเองออกแล้วโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี
ด้วยความต้องการที่หยุดไม่อยู่นี้
ทำให้ความร้อนแรงของการสัมผัสแนบเนื้อนั้นเพิ่มทวีคูณเรื่อยๆ
มือหนาคว้าเอากางเกงของร่างบางรั้งให้กางเกงสีดำตัวนอกและกางเกงชั้นในหลุดออกไปตามเรียวขาเล็กไปพร้อมกัน
ตอนนี้ร่างบางที่ส่วนกลางลำตัวกำลังตื่นตัวนั้นทำเอาคนตัวสูงกว่าแทบอยากจะจัดการสอดใส่ซะตอนนี้
อิมแจบอมผลักให้ร่างบางนอนราบไปกับเตียง
มือสากไล้มือไปที่อกขาวเนียนลากนิ้ววนสัมผัสตุ่มสีแดงนั้นเหยอกล้อเล่นกระตุ้นอารมณ์ให้อีกคน
ฝ่ายชเวยองแจปิดเปลือกตาลงแน่นซึบซัมการถูกกระตุ้น
ผมสีบลอนด์ไม่ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงกับใบหน้าที่หวานเยิ้มจากฤทธิ์ยานั้นยิ่งกระตุ้นให้อีกฝ่ายรุกล้ำมากขึ้น
ร่างบางตอนนี้ตอบสนองด้วยเสียงครวญครางอันหวานหู ใบหน้าขึ้นสีแดงด้วยความเสียวซ่านนั้นอยู่ในสายตาของอิมแจบอมตลอดเวลา
“อ๊ะ...”
มือหนาลากไล้มือมาตามหน้าท้องแบนราบจนมาถึงที่สิ่งที่กำลังบ่งบอกว่าชเวยองแจนั้นมีความต้องการมากเพียงใด
เขาใช้มือประคองแก่นกายขนาดกำลังดีของอีกฝ่ายที่แข็งขืนนั้นแล้วจัดการรั้งรูดขึ้นลงช้าๆ
“อื้อ.. แจบอม มัน...”
“หืม มันทำไม?”
“เสียว.. ไม่ไหวแล้ว.. เร็วๆหน่อย”
อิมแจบอมได้ยินแบบนั้นจึงก้มลงครอบแก่นกายนั้นไว้แล้วจัดการใช้ริมฝีปากเสียดสีรูดรั้งกระตุ้นให้อีกฝ่ายปลดปล่อยออกมา
โดยเร่งจังหวะขึ้น รัวถี่ คนตัวเล็กขยำผ้าปูเตียงจนยับคามือ เผยอริมฝีปากครางออกมาอย่างไม่อายอีกต่อไปแล้ว
จนในที่สุดเขาก็ปลดปล่อยความสุขสีขาวขุ่นเข้าโพรงปาก
อิมแจบอมกลืนกินสิ่งนั้นเข้าไปอย่างไม่นึกรังเกียจ
ร่างกายที่เคยขาวซีดของชเวยองแจนั้นตอนนี้ขึ้นสีระเรือแดงไปทั้งตัวเนื่องจากเลือดสูบฉีด
อิมแจบอมมองภาพตรงหน้าด้วยความพอใจ เขาเลื่อนตัวไปหยิบหมอนยกหัวของยองแจให้หนุนนอนอย่างสบาย
มือหนาลูบกลุ่มผมสีบลอนด์นั้นเบาๆ ใบหน้าน่ารักของชเวยองแจเสขึ้นมองใบหน้าคมของอีกฝ่าย
ดวงตาเรียวรีปรือตามองอย่างลำบาก หน้าอกขาวเนียนกระเพื่อมขึ้นลงหอบหายใจไม่เป็นจังหวะ
“แจบอม มันยังไม่ดีขึ้นเลย”
“ยาแรงน่าดู แต่ถ้าต่อ มันจะไม่ใช่แค่ออรัลแล้วนะ
ผมเองก็ไม่ไหวเหมือนกัน”
“จะทำอะไรก็ทำเลย คืนนี้ยกให้”
“หึหึ.. พูดเองนะ อย่ามาเสียใจทีหลังหล่ะ”
อิมแจบอมประคองให้คนตัวเล็กลุกขึ้นมาพลิกตัวให้ยองแจนั่งคร่อมตักของเขาไว้
มือหนาประคองใบหน้ายองแจเข้ามาประกบจูบอีกครั้ง มือเล็กของยองแจสัมผัสผ่ามือนุ่มลงที่อกแน่นไล้มือกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่ายเช่นกัน
สะโพกเปลือยของยองแจกดลงที่เป้ากางเกงของอิมแจบอมเบียดคลึงส่วนนูนที่เหมือนจะระเบิดออกมานอกกางเกง
เบียดสัมผัสลงหนักๆช่วยสร้างความสุขของอีกฝ่ายเช่นกัน
“อืม..ยองแจ..”
การตอบสนองของยองแจทำเอาสมองของอิมแจบอมขาวโพลน
ในหัวมีแต่ความต้องการที่มากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ
เขาดึงรั้งกางเกงของตัวเองออกจากตัวจนหมดทุกชิ้น
ยองแจเลื่อนมือของตัวเองประคองแก่นกายใหญ่ที่กำลังขยายตัวและแข็งตึงนั้นไว้
มือเล็กจัดการกระชับของแข็งนั้นไว้แน่นแล้วลูบไล้ขึ้นลงตามจังหวะช้าเร็วสลับกันไป ดวงตาใสใสนั้นคอยมองดูสีหน้าความพอใจของอีกฝ่ายไปด้วย
อิมแจบอมเลียริมฝีปากพร้อมจ้องตายองแจกลับสื่ออารมณ์หื่นกระหายแสดงความต้องการผ่านทางสายตาส่งให้ยองแจ
อดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปประกบจูบแรงๆพร้อมกับงับริมฝีปากเล็กนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว
“อืมม.. ดี เร็วอีก...”
ตอนนี้ร่างของชเวยองแจกำลังโยกย้ายอยู่บนตัวของอิมแจบอมตามจังหวะเนิบๆ
ทั้งสองร่างเชื่อมเข้าหากันเป็นที่เรียบร้อย มือเล็กใช้ไหล่หนาของอีกฝ่ายเป็นที่ยึดก่อพร้อมกับบีบจิกเล็บของตัวเองลงเพื่อระบายความเสียวซ่าน
ชเวยองแจพยายามปรนเปรอหย่อนสะโพกขึ้นลงซ้ำไปซ้ำมา
เอวบางบิดไปมายั่วยวนอีกฝ่ายไม่หยุด นั่นยิ่งกระตุ้นความต้องการของอีกฝ่าย
โดนยั่วกันขนาดนี้ใครจะทนไหว?...
“อ๊ะ.. แจบอม ”
“ยองแจ เร็วอีก.. อืมม..”
อิมแจบอมละมือขึ้นไปประคองเอวบางไว้แล้วกระแทกสวนขึ้นไปบางจังหวะ
เรียกเสียงครางหวานของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดีเมื่อถูกกระตุ้นที่จุดกระสันซ้ำไปซ้ำมา
“อ๊ะ!..
แจบอม มันเสียว”
ถึงจะพูดอย่างนั้นเอวเพรียวบางนั้นก็ยังคงทำหน้าที่ต่อไป
ช่องทางนุ่มนั้นถูกเสียดด้วยท่อนเอ็นใหญ่แข็งขืน
โดยมีเอวบางคอยเพิ่มจังหวะเร่งเร้ากระตุ้นให้ห้วงอารมณ์สุขสมเพิ่มขึ้นไปอีก
ด้วยความที่ต้องการจะปลดปล่อยของอิมแจบอม
ทำให้เขาพลิกตัวร่างบางลงนอนราบอีกครั้งแล้วกระชับสะโพกมนยึดไว้แน่น
กระแทกรัวสอดใส่แก่นกายของตัวเองเข้าไปในร่างของอีกฝ่ายด้วยจังหวะถี่รัว
ทุกการเสียดสีโดนจุดกระสันของชเวยองแจ จนทำให้เสียงหวานครางออกมาโดยไร้ซึ่งความอายใดใดทั้งสิน
ทั้งสองทั้งครางสลับกับการเรียกชื่ออีกฝ่ายไปด้วย
“อ๊ะ.. อ่ะ.. แจบอม.. อ๊า”
“ยองแจอ่า.. ดีมาก อืม”
ความเร็วของการกระแทกกายยังคงไม่ลดลง
ในขณะที่คนอยู่ด้านล่างร่างกายโยกคลอนไปตามจังหวะการกระแทกที่หนักหน่วง เสียงเนื้อกระทบกันดังอยู่ภายในห้องพร้อมกับเสียงเอี๊ยดอ๊าดของเตียงไม้
ความรัดแน่นภายในช่องทางด้านหลังของชเวยองแจทำให้อิมแจบอมกระแทกกระทั้นเข้าไปไม่หยุด
ถี่รัว หนักหน่วง เพื่อกระตุ้นให้ไปถึงฝั่งฝัน
ชเวยองแจวางมือลงที่แก่นกายของตัวเองแล้วกระชับไว้แน่น รูดรั้งเพื่อเตรียมปลดปล่อยออกมาเช่นกัน
ไม่นานทั้งสองก็ถึงจุดแห่งการปลดปล่อย ร่างบางปลดปล่อยออกมาพร้อมของเหลวสีขาวขุ่นที่เปรอะเปื้อนที่มือและหน้าท้อง
ฝ่ายอิมแจบอมนั้นปลดปล่อยเข้าไปในร่างกายของชเวยองแจจนหมดและค้างของแข็งนั้นเอาไว้อยู่
“หายหรือยัง?”
ชเวยองแจคว่ำริมฝีปากลงพร้อมมองไปที่อิมแจบอม
ตอนนี้ใบหน้าของคนทั้งสองเต็มไปด้วยเหงื่อที่มาจากการเผาผลาญพลังงานจากกิจกรรมร่วมรักแทบจะหอบหายใจเป็นจังหวะเดียวกัน
ใบหน้ากลมส่ายไปมาเบาๆด้วยความรู้สึกอาย
อิมแจบอมยกยิ้มแล้วก้มหน้าลงไปหอมแก้มกลมนั้นฟอดใหญ่
เขาไล้ใบหน้าลงสูดกลิ่นหอมที่ยังคงเป็นกลิ่นที่ทำให้เขาหลงใหล
ขบเม้มผิวขาวนั้นให้เกิดร่องรอยช้ำสีม่วงแดงหลายๆจุดที่รอบๆคอ มือเล็กสอดเข้าที่ไรผมสีดำสนิทของร่างสูงขย้ำจนผมชี้ฟูไม่เป็นทรง
ชเวยองแจเงยหน้าขึ้นปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจชอบโดยไม่ขัด
อิมแจบอมละใบหน้าออกมาแล้วจูบลงไปที่หน้าผากมนนั้นเบาๆ
“ไปต่อในห้องน้ำแล้วกัน จะได้ทำความสะอาดเลย”
อิมแจบอมคว้ามือของชเวยองแจให้ลุกขึ้นตาม
ทั้งสองจูงมือกันเข้าไปในห้องน้ำ แล้วปิดประตูลง
เวลายังคงเดินไปเรื่อยๆ
สำหรับอิมแจบอมและชเวยองแจในตอนนี้...
คืนนี้ยังอีกยาวไกล....................
....................................................................................................................
อย่าลืมกลับไปอ่านต่อนะคะ ยังมีต่อเนอะ!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น