cut- #way2jae คนในความลับ p.3

แจบอมเริ่มใช้ริมฝีปากของตัวเองรุกหนักมากขึ้นเขาเชิญชวนให้คนด้านล่างเปิดริมฝีปากออกโดยการแตะลิ้นเย็นๆลงที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายเบาๆ คนตัวเล็กนั้นรู้งานดีอยู่แล้ว จึงเผยอริมฝีปากตัวเองขึ้นรับเอาลิ้นชื้นที่เข้ามารุกล้ำในโพรงปากทันที

                ลิ้นของทั้งสองคนบดเบียดนัวเนียกันอยู่ไม่ห่าง มีบางจังหวะที่ร่างสูงกดหัวตัวเองลงเบียดริมฝีปากลงหนักๆ มือที่ล็อคข้อมือเล็กเอาไว้เริ่มไล้ลงมา ดึงชายเสื้อนักศึกษาสีขาวของร่างบางออกแล้วลากไล้มือไปสัมผัสกับผิวเนียนใต้ร่มผ้าทันที

                คนตัวเล็กรู้ได้ในทันทีว่าบทรักบนเตียงกำลังจะดำเนินขึ้น เขาไล้มือขึ้นไปโอบรอบคออีกฝ่ายไว้ ในขณะที่ริมฝีปากยังไม่ห่างกัน มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปขยำกลุ่มผมสีดำสนิทเบาๆ

                

แต่แล้วทันใดนั้นแจบอมก็ใช้มือของตัวเองจัดการรวบเอาข้อมือเล็กของยองแจเอาเหนือหัวด้วยมือข้างเดียว และมืออีกข้างจัดการปลดเนทไทค์สีน้ำเงินที่อยู่บนตัวของยองแจออก ใช้เนคไทค์นั้นแทนเชือกมัดมือของยองแจไว้ด้วยกันสองข้าง

                คนตัวเล็กเบิกตาโตด้วยความตกใจเมื่อถูกล็อคแขนไว้ที่เหนือหัวอีกทั้งยังถูกมัดมือเอาไว้แน่น จ้องใบหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ

“วันนี้ยองแจไม่ต้อง.. พี่ทำให้เอง ทุกอย่าง..”

                เสียงแหบพร่ากระซิบที่ข้างใบหูเล็ก ทำเอาคนฟังขนลุกไปทั้งตัวด้วยความรู้สึกซ่าน

มือหนาจัดการกับเข็มขัดและกางเกงทุกชิ้นของร่างบาง กระชากดึงทึ้งเหมือนรำคาญ อยากจะให้มันหลุดออกไปให้พ้นสายตา เมื่อส่วนล่างที่เปลือยเปล่าของยองแจปรากฏต่อสายตา มือสากก็เริ่มไล้ไปตามต้นขาขาวเนียนนั้นทันที

“อยากอาบน้ำก่อนไม๊”

“พี่อยากพาทำอะไรก็ทำสิ ไหนบอกว่าจะจัดการเอง ไหวหรือเปล่าเถอะ ป่วยอยู่หนิ”

“ก็รอดูนะ เก็บเสียงไว้ครางชื่อพี่ดังๆก็แล้วกันนะครับ”

               

                ร่างสูงก้มลงรวบเอวบางกระชับไว้แน่นแล้วคนตัวเล็กขึ้นมาอุ้มพาดบ่าเอาไว้ ยองแจหน้าเหวอทันทีเพราะไม่คิดว่าอีกคนจะอุ้มตัวเองขึ้น แจบอมสาวเท้าออกจากห้องนอนตรงไปที่ห้องน้ำทันที

                ขายาวก้าวเข้าไปในอ่างอาบน้ำ วางคนตัวเล็กลงจับให้ยองแจโค้งตัวหน้าเข้ากำแพงอยู่ใต้ฝักบัว แล้วเลื่อนมือไปเปิดน้ำน้ำไหลลงมาผ่านร่างกายของคนตัวเล็ก ตอนนี้เสื้อนักศึกษาสีขาวตัวบางที่ไม่ได้ถูกถอดออกเริ่มเปียกชื้น ข้อมือเล็กที่โดนมัดไว้ยันกำแพงไว้เพื่อประคองตัว

                มือหนาลากไล้ฝ่าไปตามสะโพกนุ่มบีบคลึงสนุกมือ ใบหน้าคมขยับหน้าเข้าไปใกล้ หย่อนตัวลงนั่งที่ขอบอ่างอาบน้ำ โน้มหน้าเข้าไปลากไล้ลิ้นอุ่นไปตามเรียวขาขาวนั้นเบาๆ ลิ้นซุกซนทั้งตวัดทั้งเล็มชิมเหมือนเนื้อนุ่มขาวๆของยองแจนั้นเป็นไอศกรีมนุ่มรสเลิศ มือที่ว่างอยู่วนเวียนอยู่ที่ช่องทางสีสดนั้น ใช้นิ้วโป้งบดคลึงปากทางนั้นเบาๆ

“ซักทีสิ ลีลาจัง”

“รีบอะไรนักหนา อยู่กับพี่ทั้งคืนนะยองแจ”

“อ๊ะ!....”

                ในขณะที่พูดๆอยู่ มือหนาก็จัดการสอดนิ้วเข้าไปในตัวร่างบางทีเดียวสองนิ้ว ขาเรียวเกือบทรุดลงเพราะไม่ทันตั้งตัว กัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่น มือที่ว่างอยู่ของแจบอมเอื้อมไปด้านหน้ากระชับแก่นกายของคนตัวเล็กแล้วนวดคลึงส่วนปลายเบาๆแล้วขยับรูดรั้งช้าๆ อีกมือที่คาอยู่ก็เริ่มขยับเข้าออกเช่นกัน

“อื้อ.. เร็วอีก.. แจบอม”

                เสียงครางหวานที่มีความต้องการมากขึ้นปล่อยออกมาเสียงก้องอยู่ในห้องน้ำ แจบอมจัดการส่งนิ้วที่สามเข้าไป ช่องทางคับแคบที่แน่นรัดนิ้วของเขาไว้แน่น แจบอมจัดการหมุนควงนิ้วสลับกับเร่งจังหวะสอดใส่ขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊า.. อ่ะ.. อื้ออ..”

                เรียกเสียงครางจากอีกคนได้เต็มๆ ใบหน้าหวานหันมามองคนที่ปรนเปรอตัวเอง ที่ตอนนี้พวงแก้มขาวขึ้นสีแดงจัด ดวงตาปรือหยาดเยิ้มด้วยอารมณ์ความต้องการ เหมือนจงใจยั่วยวนให้อีกคนหยุดเล่นสนุกแล้วเอาจริงเสียที

“อยากได้พี่แล้วเหรอ ยองแจ”

“แล้ว.. พี่ไม่อยากได้ยองแจหรือไง อื้อ..”

                ไม่มีเสียงตอบจากร่างสูงมีเพียงความอุ่นของท่อนล่างที่ทาบมาที่ด้านหลังของร่างบาง แจบอมถอดกางเกงของตัวเองออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้  มือหนาจัดการปรนเปรอส่วนล่างของตัวเองเบาๆ ทาบความยาวลงที่ปากทางแต่ไม่สอดเข้าไป วนเวียนถูไถเพื่อแกล้งคนตัวเล็กให้หงุดหงิด

“แจบอม.. ยองแจไม่ไม่ไหวแล้ว..”

                สะโพกมนขยับไปมาตอบรับจังหวะการขยับถูไถแก่นกายของอีกฝ่ายไปมา จงใจจะยั่วยวนอีกฝ่ายให้เริ่มบทรักจริงๆจังเสียที ทั้งทีใจอยากจะช่วยจัดการความต้องการด้านหน้าของตัวเอง แต่ก็ต้องใช้มือยันกายเอาไว้ ทำให้ร่างเล็กอึดอัดจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว

                ใบหน้าคมลอบมองใบหน้าหวานที่ทั้งต้องการทั้งหงุดหงิด ความเอาแต่ใจนั้นแสดงผ่านใบหน้าแก้มป่องให้ความรู้สึกน่ารัก น่าแกล้งไปอีกแบบ แต่แจบอมเองก็ต้องการมากเช่นกัน เขาจึงจัดการสอดใส่เข้าไปทันทีกดกระแทกเข้าไปทีเดียวจนสุดความยาว ร่างบางยันผนังไว้แน่นกัดริมฝีปากจนห้อเลือดเพราะความคับแน่นที่ด้านหลัง ปวดหนึบรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

“อ๊ะ!”

แจบอมไม่รอช้าที่จะขยับกระแทกเข้าออกตามจังหวะช้าๆ เนิบนาบสองสามครั้ง แล้วจัดการเปลี่ยนเป็นจังหวะที่หนักหน่วงขึ้น กระแทกกระทั้นหนักหน่วงตามความต้องการของตัวเอง ส่งผลให้คนที่ถูกกระทำส่งเสียงครางกระเส่าออกมาไม่หยุดสลับกับเรียกชื่ออีกฝ่าย

“อ๊ะ.. อ๊า แจบอม อื้ออ ดี..จัง”

“แน่น.. เหมือนเดิม อืมม..”

                มือหนากระชับเอวบางไว้แน่น ใส่จังหวะถี่รัวกระแทกเข้าออกหนักขึ้น และหนักขึ้นเร่งให้ตัวเองปลดปล่อยออกมาตามความต้องการที่มีมากขึ้น ไม่นานร่างสูงก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยส่งของเหลวอุ่นเข้าไปในตัวอีกคน

                แจบอมจับให้ยองแจหันหน้ามาหา แล้วจัดท่าให้ร่างบางนั่งลงกับขอบอ่างพิงกำแพงไว้ ขยับเอื้อมไปหยิบฝักบัวแล้วเปิดเครื่องทำน้ำอุ่นให้น้ำมีอุณหภูมิสูงขึ้น

“อ้าขาออก”

“จะทำอะไร ผมยังไม่เสร็จเลย ช่วยก่อนสิ”

“ก็นี่ไงจะช่วย อ้าขาออก”

                ขาเรียวอ้าออกตามคำสั่ง สิ่งที่ช่วยพยุงร่างของยองแจตอนนี้มีเพียงกำแพงด้านหลัง ส่วนมือที่ถูกมัดไว้นั้น ยองแจวางยันไว้ที่ข้างกำแพง ขาเรียวอ้าออกกว้าง นิ้วเรียวสองนิ้วของแจบอมจัดการสอดเข้าไปที่ช่องทางแคบอีกครั้งที่ตอนนี้ด้านในมีของเหลวที่เขาปลดปล่อยเอาไว้

นิ้วสองนิ้วนั้นขยับคว้านเอาสิ่งนั้นออกให้พร้อมกับฉีดน้ำอุ่นเข้าไป ทำให้ยองแจตาโตขึ้นเพราะรู้สึกทรมานอย่างบอกไม่ถูก ทั้งนิ้วที่ขยับทั้งน้ำอุ่นที่เหมือนจะร้อนเกินไปที่ถูกส่งเข้ามาในร่างกาย

“แจ..บอม อ๊า ทำอะไร.. อื้อออ”

                เมื่อมั่นใจว่าทำความสะอาดให้อีกคนเรียบร้อย แจบอมโน้มลงใช้ปากของตัวเองครอบแก่นกายของยองแจเอาไว้ แล้วจัดการลากลิ้นไปตามความยาว วนเล่นส่วนปลายซักพักแล้วจัดการรูดริมฝีปากเสียดสีกระตุ้นให้อีกคนปลดปล่อยออกมา

                หลังจากที่ใช้ปากอยู่ซักพัก ก็เปลี่ยนมาใช้มือแทน มือหนากระขับแก่นกายเล็กแน่นแล้วขยันเคลื่อนมือขึ้นลงถี่รัว ไม่นานคนตัวเล็กก็หวีดเสียงครางออกมาเมื่อถึงฝั่งพร้อมกับปลดปล่อยออกมาเต็มมือ

“อื้ออ.. แจบอม”

                คนตัวเล็กโน้มหน้าลงพิงที่ไหล่หน้า พรมจูบลงที่ซอกคอของอีกฝ่ายเบาๆ มือหนาปลดเนคไทด์ออกจากข้อมือร่างบาง ถอดเสื้อที่เปียกชื้นทิ้งไว้ที่พื้นห้องน้ำ แล้วจับให้แขนเล็กคล้องคอ ช้อนตัวคนที่หมดแรงขึ้นมาในท่าเจ้าสาวแล้วอุ้มเดินออกจากห้องน้ำไป

----------------------------------------------------

กลับไปอ่านต่อที่เด็กดีด้วยนะคะ จุ๊บๆ

cut- #way2jae คนในความลับ p.1

มือเล็กเริ่มปลดกระดุมกางเกงยีนส์ฟอกสีของตัวเองแล้วยกสะโพกขึ้นเกี่ยวดึงให้ขอบกางเกงหลุดออกจากส่วนล่างของตัวเอง ร่างบางยื้ออยู่กับกางเกงซักพักแล้วปล่อยลงกับพื้น ตอนนี้ ร่างบางเหลือเพียงเสื้อเชิร์ตสีแดงกับชั้นในสีขาว และส่วนนั้นของร่างกายกำลังตื่นตัวอย่างเห็นได้ชัดเพียงแค่มองจากด้านนอกผ่านเนื้อผ้าสีขาวของชั้นใน

       

        

“จะทำอะไรยองแจ”

“ก็พี่บอกให้ผมช่วยตัวเองไง”

                ทันทีที่พูดจบยองแจก็เริ่มลากไล้มือของตัวเองไปที่หน้าอกนิ้วเล็กบี้ลงไปที่ตำแหน่งของยอดอกของตัวเองที่กำลังแข็งเป็นไตเต็มที่ร่างบางแอ่นอกขึ้นน้อยๆด้วยความสึกเหมือนถูกไฟชอตเสียวไปทั้งร่าง มืออีกข้างที่ว่างก็สัมผัสนวดคลึงส่วนอ่อนไหวกลางลำตัวผ่านเนื้อผ้าที่เริ่มชื้นเบาๆ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากการเร้าอารมณ์ตัวเองกระตุ้นความต้องการได้เป็นอย่างดี

“อ่ะ.. อืออ..”

                เสียงครางลอดออกมาเบาๆตามอารมณ์ที่เกิดขึ้น มือเล็กร่นเอาขอบกางเกงในสีขาวลง ให้ส่วนยาวของส่วนอ่อนไหวพ้นขอบกางเกงออกมา ตอนนี้ส่วนปลายของมันกำลังเยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ถูกปล่อยออกมาเนื่องจากเจ้าของร่างมีความต้องการที่จะปลดปล่อยเป็นอย่างมาก มือเล็กกระชับแก่นกายขนาดกำลังเหมาะมือนั้นไว้แน่นแล้วเริ่มรั้งรูดมือขึ้นลงช้าๆ

                ทุกการเคลื่อนไหวของร่างบางนั้นร่างสูงได้จดจ้องอยู่ อิมแจบอมพยายามสะกดอารมณ์ของตัวเอง จากตอนแรกที่รู้สึกโกรธและโมโหอีกฝ่ายที่เข้ามาขัดขวางการอ่านหนังสือของเขา แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าถูกกระตุ้นให้เคลิ้มตามและมีความต้องการเช่นกัน ริมฝีปากหนาเม้มเข้าหากันแน่น สูดลมหายใจเข้าออกลึกๆเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเอง แต่เหมือนจะยากเหลือเกิน เพราะทั้งใบหน้า เรือนร่างและเสียงครางของคนตรงหน้ากระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี ยากเหลือเกินจริงๆที่จะปฏิเสธ

               

               

                นิ้วเรียวเล็กของร่างบางที่กำลังช่วยตัวเองอยู่นั้นดึงเอากางเกงในออกไปจากตัวแล้วเรียบร้อย เรียวขาอ้าออกกว้างเอาเท้าวางกับพื้นโต๊ะโชว์ส่วนอ่อนไหวให้อีกฝ่ายได้เห็นเต็มตา ดวงตาเรียวรีของยองแจที่กำลังเยิ้มไปด้วยกามอารมณ์ กำลังจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมของอีกฝ่าย รอยยิ้มยั่วยวนร้ายๆถูกส่งออกไป มือที่ยันกายไว้ข้างนึงควานหาอุปกรณ์ช่วย ยองแจหันไปเจอกับปากกาเน้นข้อความด้ามกลมขนาดกำลังดีด้ามหนึ่งรีบคว้ามาไว้ในมือทันที

               

                ร่างสูงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ เขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ดวงตาคมจดจ้องไปที่ส่วนอ่อนไหวของยองแจที่กำลังแข็งสู้มืออีกฝ่ายขณะที่รูดรั้งขึ้นลงไม่หยุด และอดไม่ได้ที่จะลดสายตาลงต่ำมองไปที่ช่องทางสีชมพูที่คุ้นเคยนั้น ที่ตอนนี้เหมือนกำลังเชิญชวนให้อีกฝ่ายเข้ามา

                ยองแจเริ่มส่งปากกาเน้นข้อความในมือเข้าปากแล้วเริ่มอมดูดเลียพร้อมกับมองไปที่คนตรงหน้า ปลายลิ้นเล็กตวัดรัวไปที่ปลายด้ามปากกางต้องการสื่ออะไรบางอย่าง ริมฝีปากแดงเผยอขึ้นอย่างเย้ายวนวนลิ้นเล่นกับปากกาอย่างสนุกสนาน ให้อีกคนจินตนาการต่อเอาเอง..

                ร่างสูงเริ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วโน้มตัวลงเข้าใกล้อีกฝ่าย แต่ว่ายองแจดันอกอีกคนให้ออกห่าง

“บอกให้ผมช่วยตัวเอง แล้วก็ห้ามมายุ่งสิ อยากอ่านหนังสือก็นั่นไงหนังสือที่พื้น อ่านไป!”

                แต่ร่างสูงกลับยืนอยู่ที่เดิมแต่เว้นระยะห่างเอาไว้ ยองแจเอามือที่ถือปากกาลดต่ำลงมาจ่อไว้ที่ปากทางสีสดของตัวเอง มืออีกข้างรูดรั้งแก่นกายในมือเบาๆไปด้วย ออกแรงกดส่งปากกาเข้าไปทีเดียวจนเกือบมิดด้าม

“อ๊า..!”

                ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเพราะถูกสอดใส่เข้ามาโดยไม่มีการเบิกทางใดใด ทำให้รู้สึกคับแน่นปนเจ็บหนึบที่ส่วนล่าง แต่มีมืออีกข้างที่บรรเทาอาการเจ็บด้วยการเร่งการปลดปล่อยของส่วนอ่อนไหว ตอนนี้มือเล็กรัวจังหวะการรูดรั้ง และไม่นานก็ปลดปล่อยออกมา

“อื้ออ.. อ่ะ.." 

                ร่างบางไม่หยุดเพียงแค่นั้นตอนนี้เขาเริ่มขยับปากกาที่ถูกสอดคาเอาไว้ช้าๆ ด้วยความแข็งผิวปากกาที่เสียดสีผนังด้านในนั้นทำให้ความเจ็บปนเสียวได้อารมณ์แปลกไปอีกแบบ มือเล็กเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ พร้อมส่งเสียงครางตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น ฝ่ายร่างสูงเริ่มถอดรั้งกางเกงทั้งชิ้นนอกและชิ้นในออกตากตัว มือหนากระชับแก่นกายใหญ่ที่แข็งตัวมาสักพักแล้วรูดรั้งตามจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังสอดใส่เพื่อช่วยตัวเอง ใบหน้าคมโน้มลงไปที่ข้างใบหูเล็กแล้วกระซิบบอกด้วยเสียงแห่บพร่าทุ่มต่ำ

“อืม.. ยองแจ.. พี่ขอโทษ ให้พี่เข้าไปเถอะนะ”

                พูดจบก็ส่งลิ้นหนาโลมเลียใบหูที่แดงก่ำนั้นอย่างสนุกปาก ขบเม้มเร้าอารมณ์อีกฝ่ายกร่นครางใส่หูอีกฝ่ายให้รับรู้ว่าเขาเองก็ต้องการเช่นกัน มือหนารูดรั้งเร้าอารมณ์ตัวเองอย่างต่อเนื่อง และเริ่มลดใบหน้าลงมาที่เป้าหมายต่อไปคือซอกคอขาวเนียนของอีกฝ่าย ริมฝีปากจรดลงอย่างชำนาญโลมเลียขบเม้าให้ผิวเนียนขึ้นสีแดงช้ำไปทั่วรอบคอ

“สำนึกผิดแล้วใช่ไหม คนดีของยองแจ..”

                มือเล็กของยองแจจับให้อีกคนเงยหน้าขึ้นมามองตน นิ้วเรียวเล็กไล้ไปตามโครงหน้าคม แล้วดึงแว่นที่ทำให้ดูเหมือนเด็กเนิร์ดนั้นออกไปโยนทิ้งไป ใบหน้าหวานยื่นเข้าไปใกล้ๆ จ้องตาอีกฝ่ายหวานเยิ้ม

“สำนึกผิดแล้วครับ.. ”

“งั้นก็ อย่าดื้ออีกหล่ะ เข้ามา..”

                จบประโยคคำสั่งที่มาพร้อมกับการจิกตาของยองแจ แจบอมไม่รอช้าดึงปากกาพลาสติกนั้นทิ้งแล้วจัดการแทนที่ด้วยของที่ใหญ่กว่า

และอุ่นกว่า เอวหนากดกระแทกเข้าไปทีเดียวจนสุดความยาว ทำให้ร่างบางผวาเผลอเอามือโอบรัดคออีกฝ่ายแน่น และไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว ร่างหนาเริ่มการกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบสองสามครั้ง แล้วจัดการรัวเอวเข้าออกหนักๆ และเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ

“แจบอม! อ้ะ.. ค่อย..ค่อยสิ อ๊า..”

“คนขี้ยั่ว.. ต้องโดน.. หนักๆ”

                คำว่าหนักๆในท้ายประโยคร่างสูงเน้นเสียงหนักและพูดใกล้หูคนตัวเล็ก เอวหนายังคงทำหน้าที่กดกระแทกไม่หยุด เสียงเนื้อหนังกระทบกันดังก้องอยู่ภายในห้องที่เงียบสงัดคลุกเคล้ากับเสียงกรนครางที่สอดประสานกัน

“อีกนิดนะ.. อืม.. ยองแจ.. รัดอีก อ่า..”

“แจ..บอม อื้อ ยองแจ.. ชอบจัง.. อ๊ะ.. อ๊า..”

                ผนังนุ่มอุ่นภายในช่องทางแคบตอดรัดแก่นกายของอีกฝ่ายเป็นจังหวะช่วยเร่งให้อีกคนถึงฝั่ง แจบอมสอบเอวเข้าไปหนักหน่วงจนร่างบางสั่นตามแรงกระแทกเหมือนร่างกายจะแยกแตกเป็นเสี่ยง อารมณ์ ความต้องการของทั้งสองฝ่ายที่พุ่งสูงขึ้น ร่างสูงกระแทกหนักไม่นานในที่สุดก็กระตุกเกร็งปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นเข้าไปในโพรงคับแน่นนั้นจนล้นทะลักออกมาด้านนอก หยดไหลลงที่ขอบโต๊ะและลงดิ่งสู่พื้นห้อง...

                แต่คนตัวเล็กนั้นยังไม่ได้ปลดปล่อย ร่างสูงถอนแก่นกายออกแล้วก้มลง โน้มตัวโลมเลียแก่นกายน้อยๆของยองแจเบาๆ แล้วครอบเอาไว้จนสุดความยาว ริมฝีปากหนารูดรั้งสัมผัสเร่งให้อีกคนปลดปล่อยออกมา ลิ้นหนาและยาวของแจบอมนั้นตวัดสัมผัสส่วนปลายสั่นระริกของยองแจแกล้งให้อีกคนครางกระเส่า แล้วครอบริมฝีปากลงอีกครั้ง

“จะ.แจบอม .. อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว”

                ริมฝีปากหนาปรนเปรออยู่ซักพัก ไม่นานร่างบางก็ปลดปล่อยออกมา พร้อมกับอิมแจบอมที่กลืนกินของเหลวนั้นราวกับเป็นของหวานชั้นยอดลงคออย่างไม่รังเกียจ

                ทั้งคู่โน้มตัวเข้าหากันโอบรัดซึ่งกันและกันด้วยความแนบแน่นหอบหายใจถี่หลังเสร็จภารกิจ...

----------------------------------------------------------------

ยังไม่จบนะคะ ไปอ่านต่อที่เด็กดีด้วยค่า 

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1354956&chapter=4